مواد راديواکتيو، خصوصا راديوم
مقاله نوبل، 6 ژوئن، 1905
پییر کوری
اجازه بدهید، قبل از هر چيز، بگم از این موضوع که پیش از اهدای جایزه بسیار ارزشمند نوبل از طرف اکادمی علمی به من و مادام کوری صحبت میکنم بسیار خوشحالم. همچنين بايد عذر خواهي مان را براي دیر کرد براي ملاقات شما در استکهلم اعلام کنيم، بعلت دلايلي که از کنترل ما خارج بود.

پرتو فرابنفش (UV)

پرتو فربنفش به محدوده ای از امواج الکترومغناطیسی اطلاق میشود که در طیف بین اشعه ایکس (X-Ray) و نور مرئی با طول موج 280 – 320 nm قرار دارد. این پرتو از دسته پرتوهای پرانرژی بوده و بیشتر خواص و کاربردهای ان بواسطه همین انرژی زیاد می باشد. بدلیل نزدیک بودن انرژی پرتوفرابنفش به انرژی موجود در پیوندهای ترکیبات الی، این پرتو روی ترکیبات فوق اثر گذاشته و باعث گسستن پیوند ها و ایجاد پیوندهای جدید میشود. پیوندهای دوگانه یا سه گانه بین اتم های ترکیبات الی (پیوندهای بین کربن و دیگر اتم ها) مستعدترین پیوندهای اسیب پذیر توسط UV می باشند.

دیامغناطیس

مواد مختلف بر اساس خاصیتی که در میدان مغناطیسی از خود نشان دهند، به چند گروه مواد پارامغناطیس، مواد دیامغناطیس و مواد فرومغناطیس تقسیم می‌شوند. مواد دیامغناطیس باعث تضعیف شار مغناطیسی می‌گردند. به بیان دیگر، جهت جریانهای بنیادی در دیامغناطیس واقع در میدان مغناطیسی خارجی طوری است که میدان مغناطیسی آنها مخالف میدان خارجی است. در نتیجه اثر میدان مغناطیسی خارجی روی دیامغناطیس‌ها مخالف اثر آنها روی مواد فرومغناطیس و پارامغناطیس است، یعنی مواد دیامغناطیسی با آهنربا دفع می‌شوند. در مجاورت میدان مغناطیسی خارجی، در مواد دیامغناطیس، گشتاور دو قطبی القا می‌شود که مخالف میدان خارجی است. لذا این مواد باعث تضعیف میدان مغناطیسی می‌شوند. در واقع همه مواد در میدان مغناطیسی از خود خاصیت دیامغناطیس نشان می‌دهند، ولی این خاصیت در مواد فرومغناطیس و پارامغناطیس نامحسوس است.

فرومغناطیس

فرو مغناطیس، توانایی موادی خاص برای بروز میدان مغناطیس در غیاب میدان مغناطیسی خارجی است. این میدان، میدان مغناطیس خود به خود نامیده میشود. در بین عناصر جدول تناوبی تنها اهن، کوبالت، نیکل، و گادولنیوم در دماهای عادی فرومغناطیس هستند. اما الیاژها و ترکیبات پرشماری را با خاصیت فرومغناطیسی یافته میشود که برخی به شکل طبیعی وجود دارند و برخی مصنوعی هستند.